நமது டெஸ்ட் கிரிக்கெட் அணி - ஒரு கண்ணோட்டம்

நமது கிரிக்கெட் அணியின் (சச்சின் இல்லாத) நிலமை, அதுவும் ஆஸ்திரேலியா உடனான முதல் டெஸ்ட் ஆட்டத்தில் தோல்வி அடைந்த நிலையில், மிகவும் கவலைக்கிடமாகவே உள்ளது. இதற்கு முன்னால் நடந்த ஆசியக் கோப்பை, Videocon Cup, Natwest Challenge மற்றும் ICC champions Trophy தொடர்களிலும், நமது வெற்றி சதவிகிதமும் குறைவே, அதாவது 39%.

அப்படியிருந்தும், அதே அணியே திரும்ப திரும்ப களமிறங்கி, தோற்று நம்மை வெறுப்பேற்றுவது வாடிக்கையாகி விட்டது! அணி வீரர்களுக்கென்ன, தோற்றாலும் ஜெயித்தாலும், அதிகமாகவே 'துட்டு' கிடைத்து விடுகிறது! ரசிகர்களாகிய நாம் தான், நேரத்தையும், பணத்தையும், சக்தியையும் விரயம் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்! நாம் அவர்கள் மீதுள்ள நம்பிக்கையை என்றும் இழப்பதே இல்லை!!!
இப்போது கூட பாருங்கள், நேற்று கும்ப்ளே 7 விக்கெட்டுக்களை வீழ்த்தியதால், இன்று சேவாக் 150+ ரன்கள் குவித்ததால், நமது வெற்றிக் கனவு இன்று துளிர்த்து நாளை விருட்சமாகி விடும் !!! நாம் திருந்துவது கடினமே. இந்த ஆட்டத்தில் நாம் வென்றாலும், அதற்கு கும்ப்ளேவும் சேவாக்-கும் மட்டுமே காரணமாக இருக்க முடியும். TEAM EFFORT என்று கூற இயலாது. தற்போதுள்ள அணியில் மாற்றங்கள் அவசியம் எனத் தோன்றுகிறது.

முக்கியமாக, சமீபத்து தொடர் தோல்விகளுக்கு, கங்குலி பொறுப்பேற்று, captain பதவியிலிருந்து விலகுவது தான் அவருக்கு அழகு. அணியில் உள்ள சில ஆட்டகாரர்களிடத்தில் கங்குலிக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையும் விசுவாசமும், வரைமுறை தாண்டி போய் விட்டது. லஷ்மண் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராக கொல்கத்தாவில் அடித்த 281-க்கு பிறகு உருப்படியாக எதுவும் செய்ததாக நினைவில்லை!

கங்குலிக்கு பிடித்த யுவரஜிடம் எவ்வளவு திறமை உள்ளதோ, அதை விட ஆணவம் அதிகம். யுவராஜ் தன்னை மட்டை அடிப்பதில் விவியன் ரிச்சர்ட்ஸ் என்றும், பந்து தடுப்பதில் ஜான்டி ரோட்ஸ் என்றும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்!? நினைப்பு தான் பிழைப்பை கெடுக்கிறது! ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிரான முதல் டெஸ்டில் இரண்டு இன்னிங்க்ஸிலும், நமது அணி இருந்த நெருக்கடியான நிலமையை சற்றும் உணராமல், ஒரே
மாதிரியான இரு மோசமான ஷாட்டுகளுக்கு தனது விக்கெட்டை இழந்தார்.

யுவராஜை துவக்க ஆட்டக்காரர் ஆக்கியே தீருவேன் என்று அடம் பிடித்த கங்குலியின் அடாவடித்தனம் கண்டிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. இதனால் சோப்ராவின் தன்னம்பிக்கை தரை மட்டமானது தான் மிச்சம்! ஆஸ்திரேலிய குதி-வேகக் (bouncy and fast!) களங்களிலேயே அருமையாக ஆடிய அவர், இப்போது பெங்களூரின் தட்டையான
களத்திலேயே சொதப்பினார்.

இதை விட அக்கிரமமான விஷயம் ஒன்று உண்டென்றால், அது, முதல் டெஸ்டில் 2-வது இன்னிங்க்ஸில் உயிரை கையில் பிடித்துக் கொண்டு ஆடி ஆட்டத்தை எப்படியாவது 'டிரா' செய்ய வேண்டிய சூழ்நிலையில் நாம் இருந்தபோது, கங்குலி இல்லாத ரன்னுக்கு முட்டாள்தனமாக ஓடி, ரன்அவுட் ஆனது தான்! கங்குலியை டெஸ்ட் அணியிலிருந்து நீக்கி விட்டு, திராவிட்டை கேப்டன் ஆக்கினால் தான், நமக்கு விடிவு காலம் பிறக்கும் (சென்னை டெஸ்டில் இந்தியா வென்றாலும் கூட!).

அத்துடன் நில்லாமல், அணிக்கும் சற்று புது ரத்தம் பாய்ச்சுதல் நலம். அதற்கு, யுவராஜ், லஷ்மண், பார்த்திவ் படேல் போன்றோரை சிறிது காலம் அணியிலிருந்து விலக்கி வைக்கலாம். அவர்களுக்கு பதிலாக வரப்போகிறவர்கள் அவர்களை விட மோசமாக விளையாடுவதற்கான சாத்தியங்கள் மிகக் குறைவே! அணிக்கு பலம் சேர்க்க மொஹமத் கெய்·வ், தினேஷ் கார்த்திக், ஹேமங்க் பதானி மற்றும் பல இளம் வீரர்கள் தயாராகவே உள்ளனர். நமது ஜாம்பவான் தெண்டுல்கரும் விரைவில் அணியில் சேர்ந்து விட்டால் நல்லது.

அம்மாவின் 'HARD TALK' --- மற்றொரு கோணத்தில்!

பத்ரி, தனது வலைப்பதிவில் முதலமைச்சர் ஜெயலலிதாவின் நேர்காணல் ('Hard Talk' with Karan Thapar in BBC) பற்றிய தனது 'எண்ணங்களை' சுவாரசியமாக வெளியிட்டிருந்தார்! அதைப் படித்தபோது, சரிந்திருக்கும் தனது செல்வாக்கை தூக்கி நிறுத்த, அந்த நேர்காணலை 'அம்மா' சரியாக பயன்படுத்தத் தவறி விட்டாரோ எனத் தோன்றியது.

ஆனாலும், எனக்கென்னவோ நேர்காணலின் தொடக்கத்திலிருந்தே, கரண் தபார் சற்று அதிக 'aggressive' ஆக தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்ள முயன்றதாகவே தோன்றியது. ஒரு தேர்ந்த அனுபவமிக்க பத்திரிகையாளர், தனது STYLE-ஐ நேர்காணல் செய்யப்படும் நபரை பொறுத்து, மாற்றியமைத்து செயல்பட்டிருக்கலாமோ என்ற எண்ணமும் எழுந்தது. உதாரணத்துக்குச் சில:

1. 'Humiliating Defeat' என்ற சொல்லாக்கத்திற்கு பதிலாக 'Huge Defeat' என்பது, நேற்காணலை சுமுகமாகத் தொடங்க பெரிதும் உதவியிருக்கலாம்.
2. அதே போல், தபாரின் 'You are reading a statement' சற்று அனாவசியமாகவே தோன்றியது. படிக்க வந்ததை சற்று படிக்க விட்டு, பின்னர் குறுக்கிட்டிருக்கலாம்! இவ்வளவு அவசரம் காட்டியிருக்கத் தேவையில்லை!
3. அடுத்து, "So was it revenge? It was vengeance?" என்ற தபாரின் கேள்வி மிக அதிகம்!!! எந்த ஒரு அரசியல்வாதியும் இத்தகைய வினாவுக்கு 'ஆமாம்' என கூறப்போவதில்லை! ஆத்திரமூட்டுவதைத் தவிர வேறெந்த நோக்கமும் இத்தகைய கேள்வியில் இல்லை எனலாம்.
4. தபார் தனது ஒவ்வொரு கூற்றையும்/வினாவையும் "The Press says", "The press depict" போன்ற ஒட்டுதலோடு வெளிப்படுத்தியது சரியாகப் படவில்லை. பத்திரிகைத்துறை பாராட்ட வேண்டும் என்பதற்காகவே ஒரு அரசாங்கத்தை நடத்த இயலாது! தற்போதுள்ள சூழலில், கட்சி சார்ந்த பத்திரிகையாளர்கள் பலர் உள்ளனர் என்பதே நிஜம்! You are confident that you can reach out to the people above the press and convince them of the real Jayalalitha? என்று தபார் கேட்டதற்கு, பத்திரிகைகளை படித்து விட்டு, அதன்படி மக்கள் ஓட்டு போடுகிறார்கள் என்பதை ஓரு நகைச்சுவையான கருத்தாகத் தான் கொள்ளலாம்!!!
5. அடுத்து தபாரின் "Are you embarrassed by your belief in Numerology and Astrology?" என்ற வினாவும் தேவையற்ற ஒன்று. அவற்றை நம்புவதும் நம்பாததும் ஒருவரின் தனிப்பட்ட உரிமை என விட்டிருக்கலாம். அக்கேள்வியின் தொடர்ச்சியாக, தமிழக மக்கள் அனைவரும் "Numerology" மேல் நம்பிக்கை உள்ளவர்களாக மாறி விடக்கூடிய சாத்தியம் இருப்பது போல் ஒரு வினாவெழுப்பினார்!(As Chief Minister of Tamil Nadu, you set an example ...) Too Much!

அதற்காக தமிழக முதல்வரும், நேர்காணலில் பல கேள்விகளுக்கு சிறப்பாக பதிலுரைத்தார் என்றும் கூற முடியவில்லை :-(( மேற்கூறியவைகளை வைத்து நான் 'அம்மா' அபிமானி என்று முத்திரை குத்தி விடாதீர்கள்! நான் எப்போதும் என் வீட்டம்மாவின் அபிமானி மட்டுமே :-))

என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா

பல்லவியும் சரணமும் - III

இன்னும் சில பழைய பாடல்களின் சரணங்கள் கீழே. பல்லவியையும், திரைப்படத்தையும் கண்டு பிடியுங்களேன்! விடைகள் நாளைய பதிவில்!!!

1. முதிராத காதல் கனியும் இன்னும் முற்றாத கன்னி நகையும், அத்தான் என்றழைக்கும் அழகும்
2. கலைமாது தான் மீட்டும் இதமான வீணை, கனிவான ஸ்வரம் பாட பதமானது!
3. தெய்வம் என்றால் அது தெய்வம், சிலை என்றால் அது சிலை தான்!
4. காதல் ஒரு கீதம், அதைக் கண்டேன் ஓரிடம், போனாள் அவள் போனாள் நான் பார்த்தேன் நூறிடம்!
5. தேனோடு பால் தரும் செவ்விளநீர்களை ஓரிரு வாழைகள் தாங்கும்!
6. குரங்குகள் போலே மரங்களின் மேலே தாவித் திரிந்தோமே!
7. அது அல்லவோ பருகாத தேன், அதை இன்னும் நீ பருகாததேன்?
8. இளங்காற்று தீண்டாத மலரில்லையே, கிளி வந்து கொத்தாத கனியில்லையே!
9. தேக சுகத்தில் கவனம், காற்று வெளியில் பயணம், கங்கை நதிக்கு ...
10. பொன்மலர் கண்களில் அஞ்சனம் தீட்டி, பூவையின் அண்ணன் கைவளை பூட்டி! தாய் வழியே வந்த ...

என் பழைய நினைவுகளிலிருந்து சுரண்டி எடுத்துப் பதித்ததால், சொற்தவறுகள் இருக்கலாம்!
மன்னிக்கவும், திருத்தவும்!

என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா

பல்லவியும் சரணமும் - II

இன்னும் சில பழைய பாடல்களின் சரணங்கள் கீழே. பல்லவியையும், திரைப்படத்தையும் கண்டு பிடியுங்களேன்!

1. சொந்தம் இருளிலா? ஒரு பூவையின் அருளிலா?
2. வானுலாவும் மஞ்சள் மேகம் மழை சேர்க்குமா? இங்கே உன்னை கண்டேன், நல்ல நேரமே!
3. நாயகன் நினைவே நாயகி என்னும் காவியம் சொல்லி கழுத்தினில் மின்னும்,
4. என் மகராணி மலர்மேனி செம்மாங்கனி என மடி மீது குடியேறி முத்தாடவா?
5. பூவென்று முள்ளைக் கண்டு புரியாமல் நின்றேன் அன்று, கால் கொண்டு ஆடும் பிள்ளை
6. கண்ணில் ஆடும் மாங்கனி கையில் ஆடுமோ?
7. கார்காலம் என விரிந்த கூந்தல் கன்னத்தின் மீதே கோலமிட!

என் பழைய நினைவுகளிலிருந்து சிலவற்றை அவசரமாக பிய்த்து பதித்துள்ளேன். சொற்தவறுகள் இருந்தால் மன்னிக்கவும், திருத்தவும்!
என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா

பல்லவியும் சரணமும்!

சில நல்ல பழைய பாடல்களின் சரணங்கள் கீழே. பல்லவியை கண்டு பிடியுங்களேன்! (நாளை நானே சொல்கிறேன்!)

1. தெய்வத்தின் மார்பில் சூடிய மாலை தெருவினிலே விழலாமா?
2. முறையுடன் மணந்த கணவர் முன்னாலே பரம்பரை நாணம் தோன்றுமா?
3. நிறம் பார்த்து வெறுப்போர் முன் படைத்தாய் கண்ணா, நல்ல குணம் பார்க்க மறுப்போர் முன் படைத்தாய் கண்ணா!
4. என் மாடம் முழுதும் விளக்கு! எந்நாளும் இல்லை இருட்டு. என் உள்ளம் போட்ட கணக்கு, ஒரு போதும் இல்லை வழக்கு!
5. பூவுலகின் லட்சியங்கள் பூப்போன்றே வாழும்! தெய்வ சொர்க்க நிச்சயம் தான் திருமணமாய் கூடும்!
6. மெல்லிய பூங்கொடி வளைத்து, மலர் மேனியை கொஞ்சம் அணைத்து, இதழில் தேனைக் குடித்து,
7. கவிஞர் சொன்னதே கொஞ்சம், இனிமேல் காணப் போவதே மஞ்சம்!
8. தேன் கொண்டு வந்த முல்லை மொட்டு, பூஞ்சிட்டு, கண்ணல்ல ஓடி வா!
9. கரும்போ, கனியோ, கவிதைச் சுவையோ, விருந்தோர் கொடுத்தான், விழுந்தாள் மடியில்!
10. தண்ணீரில் ஆடும் செவ்வாழைக் கால்கள், பனி மேடை போடும் பால் வண்ண மேனி!

என் பழைய நினைவுகளிலிருந்து சிலவற்றை அவசரமாக பிய்த்து பதித்துள்ளேன். சொற்தவறுகள் இருந்தால் மன்னிக்கவும், திருத்தவும்!

என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா

உடன் பயின்ற நண்பனுக்கு ஒரு மடல்!

நலம், நலமறிய அவா.

சென்ற வருடம், கிட்டத்தட்ட 17 ஆண்டுகளுக்குப் பின் நாம் படித்த GCT கல்லூரிக்கு பணி புரியும் நிறுவனத்திற்கு இளம் பொறியாளர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் நிமித்தம் (Campus Recruitment) செல்ல நேர்ந்தது. கல்லூரி வளாகத்திற்குள் காலடி எடுத்து வைப்பதே ஒரு சுகானுபவமாகத் தோன்றியது!

கல்லூரி வளாகத்திற்குள் அமைந்திருக்கும் கூடைப்பந்தாட்டக் களம், கான்டீன், விளையாட்டரங்கம், Table Tennis ஆடிய, TV கண்டு களித்த Gymkana, உணவகங்கள் (mess), பாடம் பயின்ற வகுப்பறைகள், திரையரங்கம், வைகை, பவானி, காவேரி என்றழைக்கப்பட்ட தங்கும் விடுதிகள் ஆகியவற்றை மறுபடியும் தரிசித்தபோது, நாம் கல்லூரியில் பயின்ற கால கட்டத்தில் சந்தித்த பலவிதமான நிகழ்வுகள் குறித்த ஞாபகங்களும், உணர்வுகளும், பெரு வெள்ளம் போல் என் நெஞ்சில் மோதியது.

நாம் முதலாண்டின் போது தங்கியிருந்த விடுதி, தற்போது சிறைச்சாலைப் போல, முற்றும் இரும்பு வேலியால் (Ragging நடைபெறா வண்ணம்) சூழப்பட்டுள்ளது! அதற்கென தனியாக 24-மணி நேரக்காவலரும் நியமிக்கப் பட்டுள்ளனர். பொதுவாக, முதலாண்டு மாணவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் அவ்விடுதியில் நுழைய அனுமதிக்காத காவலர், நான் பல வருடங்களுக்கு முன் அவ்விடுதியில் தங்கிப் படித்தவனென்பதையும், வந்த காரணத்தையும் கூறியவுடன், அவர், "உங்களுக்கில்லாத அனுமதியா? உரிமையா?" என்று நட்புடன் கூறி, உள்ளே செல்ல அனுமதித்தார்! நானும் 'சக அறையர்' பழநியும் வாழ்ந்த 116-இலக்க அறை, ஒரு பக்கம் சற்று உடைந்த கண்ணாடியுடன் கூடிய ஜன்னலுடனும், பழுப்பு வண்ணக் கதவுகளுடனும், அதே வாசனையுடனும் அப்போதிருந்த மாதிரியே தோன்றியது!!

நாம் ECE பயின்ற காலத்தில் இளம் விரிவுரையாளராக இருந்த 'LP Madam' இப்போது ECE துறைக்கு தலைவராக (தலைவியாக!) உள்ளார். அண்ணாதுரை அவர்கள் கணினி அறிவியல் துறைத் தலைவராக உயர்ந்துள்ளார். நம் கல்லூரி அலுவலகக் கட்டிடத்தின் முகப்பிடத்தில், அப்போதைய கல்லூரி முதல்வர் திரு.சாமுவேல் மற்றும் துணை முதல்வர் திரு.WGK அவர்களின் புகைப்படங்கள் புதிதாகத் தோன்றியிருந்தன. நாம் அடிக்கடி செல்லும் கல்லூரிக்கு அருகிலுள்ள விநாயகர் கோயிலுக்குச் சென்றபோது ஓர் ஆச்சரியம்! நாம் அன்று பார்த்த அதே அர்ச்சகர் இன்றும் இறை சேவை செய்து வருகிறார். அந்த பிள்ளையார் Semester தேர்வுகளில் போது நமக்கு எவ்வளவு உதவியிருக்கிறார் என்பதை நீ நன்றாக அறிவாய்!!!

முன்பிருந்தது போலவே, நமது கல்லூரியில் மாணவர்களை விட மாணவிகளின் எண்ணிக்கை இன்றும் அதிகமாகவே உள்ளது! நான் சந்தித்த மாணவப் பிரதிநிதிகள், மிக அடக்கமாகவும், எழுத்து மற்றும் நேர்முகத் தேர்வுகளை நடத்த மிக உதவியாகவும் இருந்தார்கள். அவர்களிடம் நானும் ஒரு GCTian என்று கூறியபோது, நாம் படித்த காலத்தைப் பற்றிய பலவித வினாக்களை எழுப்பி, பதில் வேண்டி என்னை திணறடித்து விட்டார்கள்!
அந்த ஒரு நாள் கல்லூரி விஜயத்தின் போது, என்னுள் ஒர் இன்பப் பிரவாகமாய் பொங்கியெழுந்த, நிகழ்வுகளின் நினைவுகளான,

1. ஏதோ ஒரு முக்கியமான கிரிக்கெட் ஆட்டத்தில், நமது ஷியாம் அனாயசமாக விளையாடி 100 ரன்களைக் குவித்தபோது, அவனுக்கு மாலையிட்டு நாம் அனைவரும் அவனை தோள் மீது சுமந்ததும்
2. நம்முடன் படித்த பாலாஜிக்கும் (குள்ளிபீஸ்!) மாதப்பாவுக்குமிடையே, ஓரு அழகிய மாலை வேளையில் செயற்கை ஓளியில் நடைபெற்ற ஓர் அற்புதமான பூப்பந்தாட்ட இறுதி ஆட்டமும்
3. காலஞ்சென்ற நம்முயிர் சிநேகிதன் ப்ரீதம், Mock Press என்றழைக்கப்படும் நிகழ்ச்சியில், சாத்தானாக தோன்றி நடித்து, வெளுத்துக் கட்டியதும்
4. AD-APT போட்டிகளில் வெளிப்பட்ட, 'நாரி' என்று அன்போடு அழைக்கப்பட்ட TS நாராயணனின் அபாரமான பேச்சுத்திறனும்
5. பல நீண்ட தூர ஓட்டப்பந்தயங்களில் சோர்வை காட்டாமல் ஓடி வென்ற நமது முருகதாஸிடம் இருந்த இறுதிச்சுற்று (Final Lap) நிபுணத்துவமும்
6. நமது நந்துவின் Table Tennis சாதனைகளும்
7. GRE, CAT, GATE என்று அனைத்துத் தேர்வுகளுக்கும், ஒரே சமயத்தில் படித்து, எல்லாவற்றிலும் மிக நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்ற தோழன் வசந்த்தின் அயராத உழைப்பும், சிறந்த கல்வியார்வமும்
8. கூடைப்பந்தாட்டக் களத்திலுள்ள இருக்கைகளில் அமர்ந்தபடி, அவ்வழியாகச் செல்லும் மாணவிகளை கண்களாலேயே விழுங்கிய 'ஜொள்' செந்தில் மற்றும் 'படூ' செல்வராஜின் இளமைக் குறும்புகளும்
9. GS-இன் தாங்க முடியாத 'கடி' ஜோக்குகளும்
10. கல்லூரி விழாக்களில் பல முறை ஒலித்த அசோக்கின் மயக்கும் குரல் வளமும்
11. கல்லூரியின் அழகு தேவதை ஆஷா ஜார்ஜ் பங்கு பெற்ற நீளம் தாண்டும் போட்டியும்
12. கல்லூரித் திரையரங்கில், ஓர் இரவுக்காட்சியின் நடுவே, படத்துக்கு சம்மந்தமில்லாத, 'தணிக்கை செய்யப்படாத' சில காட்சிகளைப் புகுத்திய குமரவேலின் அசாத்திய துணிச்சலும்
13. மூன்றாமாண்டு படித்தபோதே, இறுதியாண்டு மாணவரை பிரமிக்கத்தக்க வகையில் வென்று, Overall Sports Shield-ஐ கைப்பற்றியதும், அதன் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ந்த இரவு நேரக் களியாட்டங்களும்
14. 'தலைவர்' என்று மரியாதையோடு (வேலையை விட்டு மறுபடி படிக்க வந்ததால்!) அழைக்கப்பட்ட சேகர், ஆரோக்கியம் வேண்டி, தினம் மாலையில், மைதானத்தைச் சுற்றி, வியர்க்க விறுவிறுக்க ஓடிய காட்சியும்
15. முதலாம் ஆண்டு படிக்கையில், மாலை/இரவு வேளைகளில் நமது அறைகளில் விளக்கெரிய 'தடா' போட்ட senior மாணவர்கள், விளக்கெரிவதைப் பார்த்து விட்டால், அமர்க்களமாகக் கல்லெறிந்து ஜன்னல் கண்ணாடிகளை உடைத்து, நம்மை கதி கலக்கியதும்

என் நெஞ்சை விட்டு என்றும் அகலா!!!

உன் உயிர்த் தோழன்
பாலா

கமல்ஹாசனின் சிங்கப்பூர் பேச்சு குறித்த ஓர் அலசல்

சமீபத்தில் சிங்கப்பூரில் நடந்த "அனைத்துலக அரங்கில் தமிழ்" என்ற மாநாட்டில் திருவாளர் கமல்ஹாசன், தன் பங்குக்கு தமிழ்நாட்டில் வாழும் தமிழர்களை கடுமையாக சாடியுள்ளார். அதாவது, தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் தமிழ்ப்பற்று அற்றவர்கள், ஆங்கில மோகத்தில் சீரழிபவர்கள் என்றெல்லாம்!

நல்ல திரைப்படங்கள் வாயிலாக கமல் ஓரளவு தமிழ்ச்சேவை செய்துள்ளார் என்றாலும் கூட, இவ்வாறு தாறுமாறாக தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களை கேவலமாகப் பேச தானாக உரிமை எடுத்துக் கொள்வதற்கு, அவர் ஓன்றும் பெரும் தமிழ்த் தொண்டாற்றிய மூதறிஞர் அல்லர்! என்னவோ சிங்கப்பூரில் வாழும் "இனிய" (கமல் கண்ணோட்டத்தில்!) தமிழர்கள் மத்தியில் வள்ளுவப் பெருந்தகையும், நக்கீரரும் உலவுவது போலவும், தமிழ்நாட்டில் என்னவோ "கசப்பான" ஆங்கிலேய ஆட்சி நடப்பது போலவும் பேசியிருப்பது மிகவும் வருத்தத்திற்குரியது. தமிழ்ப்பற்று மிக்க "இனிய" சிங்கப்பூரிலேயே தங்கிக் கொண்டு தமிழ்ப்படம் தயாரித்து வெளியிட்டு, அவர் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கட்டுமே!! யார் தடுத்தது?

உலகநாயகனின் பிரமிக்கத்தக்க வளர்ச்சியிலும், அன்னார் சிகரங்களைத் தொட துணையாக நின்றதிலும், தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களின் பங்களிப்பு சிங்கப்பூர் மற்றும் பிற இடங்களில் வாழும் தமிழர்களின் பங்களிப்பை விட அதிகம் என்பதை யாரும் மறுக்க இயலாது. கமல் அவர்களின் கணிப்பில் ஆங்கில மோகம் கொண்ட நாங்கள் தானே அவர் நடித்த படங்களை பல முறை (திரையரங்குகளில் தான்!) பார்த்து ரசிக்கிறோம். ஓன்று மட்டும் தெளிவாகப் புரிகிறது. தமிழ்நாட்டுத் தமிழன் சோற்றாலடித்த பிண்டம், அவனை யார் வேண்டுமானாலும், என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். அப்படியே, கமலுக்கு உண்மையான ஆதங்கம் இருந்தாலும் கூட, அதை இங்கு கூறுவதை விடுத்து வெளிநாடு சென்று சேற்றை வாரியிறைப்பது அழகல்ல.

நம் தமிழ் Bloggers-இல் பலர் Professionals-ஆக இருப்பதால், பணி நிமித்தம் கடுமையாக உழைக்க வேண்டியிருந்தாலும் கூட, வலைப்பதிவுகள் வாயிலாக உலகளாவிய வலையில் தமிழ் மொழியையும், தமிழார்வத்தையும் வளர்த்து வருகிறார்கள் என்பது இங்கே குறிப்பிட வேண்டிய ஒன்று.

அதே மாநாட்டில் நடந்த, கமல் பதில் அளித்த கேள்வியரங்கத்தில் ஒரு தமிழ்நாட்டுத் தமிழர் (வேலை நிமித்தம் சிங்கப்பூர் சென்றவர்) கமலிடம் அவர் ஏன் அவ்வாறு தங்களை இழித்துப் பேசினார் என வினவியதற்கு கமல் அவர்கள் " பின்னே என்ன, தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் தமிழை நேசிக்கிறார்கள், தமிழ் மொழியை காப்பாற்றுகிறார்கள், ஆங்கிலத்தை மதிப்பதில்லை என்றெல்லாம் பொய் சொல்லச் சொல்கிறீர்களா?" என்று பதில் வினாவெழுப்பினார். " ஐயா! நீங்கள் உண்மையும் கூற வேண்டாம். பொய்யும் பேச வேண்டாம்! உங்களைப் பற்றியும், தமிழ் சினிமாவைப் பற்றியும், தமிழ் மொழி பற்றியும் நிறைய பேசுங்கள்! எங்களை பழிக்காதீர்" என்று கூற விரும்புகிறேன்.

கமல் ஒட்டு மொத்த தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்களின் மீதும் குற்றம் சாட்டுவதை விடுத்து அவர் சார்ந்த திரைப்படத் துறையாலும், அவர் அடிக்கடி தோன்றும் சின்னத்திரையாலும் தமிழுக்கு ஏற்படும் சீரழிவையும், பின்னடைவையும் பற்றி (மட்டும்) பேசியிருந்தால் அது நியாயமும் நேர்மையும் கூடிய பேச்சாக அமைந்திருக்கும்.

வெகு காலமாகவே, தமிழ்த் திரையுலகில், நடிகைகள் தமிழ் பேசத் தெரியாமல் இருப்பது, ஒரு முக்கியத் தகுதியாகவே கருதப்படுகிறது!?!?
"ஓடிப்போயி கல்யாணந் தான் கட்டிக்கலாமா?", "கட்டே, கட்டே, நீ நாட்டுக்கட்டே!", "மலே, மலே, மருதமலே!" போன்ற சமூக நோக்குடைய தமிழ் பாடல்களும், இட்லியில் பீர் (Beer) ஊற்றி சாப்பிடும் (சாமி!) புதுமையும், தமிழறியா வடநாட்டு இறக்குமதி நடிகைகளும், தமிழ்த் திரையுலகம் நமக்கு வழங்கிய கொடை அல்லவா!?!?!

தன்னைத் தானே தமிழ் மொழிக் காவலராக சிங்கப்பூரில் அறிவித்துக் கொண்டதின்(!) அடுத்த கட்டமாக, கமல் அவர்கள் தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்காக என்ன செய்ய திட்டமிட்டிருக்கிறார் என்பதை அவரது "வசூல் இல்லா" ரசிகர்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறோம்!

என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா

சிறு வயது சிந்தனைகள் - I

என்னவோ தெரியவில்லை? பொதுவாக, நம்மில் பலருக்கு, நம் பள்ளி/கல்லூரி நாட்களில் நாம் ரசித்துக் கேட்ட திரைப்பாடல்களும் அல்லது படித்த பாடங்களும் அல்லது கண்ட காட்சிகளும், அவற்றை நினைவில் கொள்ள நாம் பெருமுயற்சி எடுக்காதபோதும், நம் மனதில் ஆழமாக (உறக்கத்திலிருந்து எழுப்பிக் கேட்டால் கூறுமளவு!) பதிந்து விடுகின்றன. அதே சமயம், வேலைக்கு சென்று நான்கைந்து வருடங்களில், இந்த திறமை குறைந்து, போகப்போக காணாமல் போய் விடுகிறது! இதற்கு, வயது கூடும்போது ஏற்படும் ஞாகபக் குறைவு ஓரளவு காரணமாக இருப்பினும், எனக்கென்னவோ, தற்போது நம்மில் பலர் சந்திக்கும் வேலைச்சூழல் தரும் அழுத்தமும், நாம் வாழும் ஒருவித monotonous வாழ்க்கையும் நம் ரசிப்புத்தன்மையை மங்க வைப்பதால் இந்நிலை உருவாகிறது என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது!

என் நினைவில் இன்னும் வாழும் சில திரைப்பாடல் வரிகள்!
1. காலம் ஒரு நாள் மாறும், நம் கவலைகள் யாவும் தீரும்! சென்றதை எண்ணி அழுகின்றேன், வருவதை எண்ணி சிரிக்கின்றேன்!
2. காலடித் தாமரை நாலடி நடந்தால் காதலன் உள்ளம் புண்ணாகும்!
3. நான் காதலெனும் கவிதை சொன்னேன் கட்டிலின் மேலே, அந்த கவிதைக்கு நான் பரிசு தந்தேன் தொட்டிலின் மேலே! ... நீரோடும் வைகையிலே நின்றாடும் மீனே, நெய்யூறும் கானகத்தில் கை காட்டும் மானே, தாலாட்டும் வானகத்தில் பாலூட்டும் வெண்ணிலவே, தெம்மாங்கு பூந்தமிழே, தென்னாடன் குலமகளே!
4. உன்னிரு கண்பட்டு புண்பட்ட நெஞ்சத்தில் உன் பட்டுக்கை பட பாடுகிறேன் ... பொன்னெழில் பூத்தது புது வானில், வெண்பனி தூவும் நிலவே நில்!
5. ஒருவரின் துடிப்பினிலே விளைவது கவிதையடா, இருவரின் துடிப்பினிலே விளைவது மழலையடா!

நம்மில் திருமணமான பலருக்கு, குழந்தைகளுடன் செலவிட (வீட்டினுள்ளேயே, கேரம்,செஸ்,தாயம்,டிரேட் (Trade) விளையாட்டுக்கள் விளையாட) நேரம் கிடைப்பதில்லை. குழந்தைகளுக்கும் படிப்பு சம்மந்தப்பட்ட வீட்டு வேலை (HOMEWORK) இப்போதெல்லாம் அதிகம் இருப்பதால், ஒருவருடன் ஒருவர் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடுவது என்பதே அவர்களுக்கு அரிதாகக் கிடைக்கும் பரிசு போலாகி விட்டது. பல குழந்தைகள் கிடைக்கும் நேரத்தை தொலைக்காட்சி பார்ப்பதிலேயே செலவிடுகின்றன. நான் சிறுவயதில் (வறுமையிலும் கூட!) எவ்வளவு குதூகலத்துடன் விளையாட்டில் நேரம் கழித்திருக்கிறேன் என்று எண்ணிப் பார்க்கிறேன். பள்ளிக்காலங்களில், TV-யில் நான் பார்த்த நிகழ்ச்சிகள் "ஒளியும் ஒலியும்" (வெள்ளிக்கிழமை தோறும்) மற்றும் Wimbledon Tennis Final ஆகியவைகளே!

மெரீனா கடற்கரையிலும், திருவல்லிக்கேணி குளக்கரைத் தெருக்களிலும், வற்றிய குளத்திலும், அகண்ட மொட்டை மாடியிலும் ஆடிய கபடி, underarm cricket, கில்லி, பம்பரம், கோலி (குழி, பேந்தா!), குச்சியால் சைக்கிள் டயர் விரட்டும் விளையாட்டுக்களையும், வீட்டுக்கூடத்திலும் ரேழியிலும் திண்ணைகளிலும் ஆடிய chess, Trump, அதி வேக ஊஞ்சல் விளையாட்டுக்களையும் நினைத்துப் பார்க்கும்போது Real Nostalgia!! அதற்காக, நான் படிப்பிலும் சோடை போகவில்லை! படிக்க வேண்டிய சமயத்தில் படித்து, மிக நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்று, ஆசிரியர்களின் பாராட்டைப் பெற்றவனாகவே திகழ்ந்தேன். 25 வருடங்களுக்குப் பின்னும் பல ஆசிரியர்களுடன் உறவு தொடர்கிறது.

அந்நாட்களில், "BOMBAY TRADE" என்ற விளையாட்டு எங்களிடையே மிகவும் பிரபலம்! பம்பாயிலுள்ள இடங்களின் (Juhu, Versova, Marine drive, Santacruz, Dadar, Malabar Hill, Chowpathy, Zaveri Baazar, Kalpadevi, Parel, Pydoni, Fort, Shivri etc) பெயர்களுடன் கூடிய ஒரு அட்டையும் (board), செயற்கை பணமும் (நோட்டு மற்றும் நாணய வடிவத்தில்), dice மற்றும் வீட்டைக் குறிக்கும் பல நிறத்து சிறு பிளாஸ்டிக் வடிவங்களும் இவ்விளையாட்டுக்கு பிரதானமானவை. இரு ஜோடிகள் எதிராடலாம்! Dice-ஐ உருட்டி, உங்களைக் குறிக்கும் coin-ஐ நகர்த்தி, உங்களிடம் உள்ள பணத்தைக் கொண்டு இடங்களை வாங்கலாம். எதிராளியின் coin உங்களுக்குச் சொந்தமான இடத்திற்கு வர நேர்ந்தால், உங்களுக்கு அதற்கான வாடகை தர வேண்டும்! ஓரே நிறமுடைய 3 இடங்களுக்கு சொந்தக்காரராகி விட்டால், இரட்டிப்பு வாடகை தர வேண்டும்!! அதே சமயம், நீங்கள் அவ்விடங்களில் 1,2,3 வீடு கட்ட (உங்களிடம் உள்ள பணத்தை பொறுத்து!) தகுதி பெற்று விடுவீர்கள்! வீடு கட்டியிருக்கும் சமயம், எதிராளி அவ்விடத்திற்கு "வருகை" தந்தால் இன்னும் அதிக பணம் உங்களுக்கு தர வேண்டியிருக்கும்! சாதாரணமாக இந்த ஆட்டம், பரமபதம் போலவே, லேசில் முடிவடையாது. பணம் காலியாகி விட்டால், எதிராளியிடமிருந்தோ பொதுக்கணக்கிலிருந்தோ கடன் பெற்றுக் கொண்டு ஆட்டத்தைத் தொடரலாம். அக்காலத்தில், நாங்கள் 2-3 நாட்கள் தொடர்ந்து (board-ஐ இரவு வேளை அப்படியே கலைக்காமல் வைத்திருந்து!) Trade ஆடியிருக்கிறோம்! இக்காலத்தில், இந்த ஆட்டம் "BUSINESS" என்றழைக்கப்படுகிறது.

இக்கட்டுரையை, என் ஒன்பதாம் (பத்தாவதோ?) வகுப்பு தமிழ்ப்பாடத்தில் இடம் பெற்ற, என் நினைவில் இன்று வரை பசுமையாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பரிதிமாற்கலைஞரின் கடல் வாழ்த்துக் கவிதையோடு, நிறைவு செய்கிறேன்! கடல் நிலத்திற்கு முன்னோடி என்பதையும், காற்றை கடலின் காதலனாக மற்றும் மேகத்தை காற்றும் கடலும் சேர்ந்துருவாக்கிய ஆண்மகவாக உருவகப்படுத்தியும், கடல் எவ்வளவு கழிவை உள்வாங்கினாலும் பரிசுத்தமாக இருப்பதையும், மிக மிக அழகாக இக்கவிதை வாயிலாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

வாழியே கடலே, வாழியே கடலே!
உலகினுக்கியைந்த ஒரு துணைக்கருவியே!
அலகிலா உருவம் அடைந்தோய்!
நிலத்தினை ஆக்கி அன்புடன் காக்கும் பரவாய்!
உன்னை அடுத்து வந்துறு நாவாய்களை
நன்னர் செலுத்தும் நங்காய்!
நின்னிளங் காதற்றலைவனாம் மோது காற்றினால்
புனர் காரெனும் புனிற்றிள மகனால்
பயிர்த் தொகையோடு உயிர்த் தொகை மகிழ
தாவா இன்பம் தருந்தனித்தாயே!
ஓவா தொல்லென ஒலிக்குங் கடலே!
உந்தன் பெருமையுமுயர்வும்
துன்றுமடியின்மையும் தூய்மையும்
எந்தனால் எடுத்தியம்பலியலுமோ!!!

என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா

Cricket Related Fights!

This is for cricket lovers who are interested in debates where sparks fly!!!! I request the Bloggers to give their comments after reading the content pointed to, by both the LINKS!?!?!

Following link points to a REDIFF reader's article ( titled "BackChat: Shut up and get out, Prem Panicker") published nearly 2 years back. The reader, Kishan Jhanjharia is a big supporter of Sourav Ganguly and abused the REDIFF cricket editor, Mr. Prem Panicker, to a great extent.

http://www.rediff.com/cricket/2002/dec/19back.htm

My STRONG rebuttal to Kishen's views (titled "Of injuries, sham and otherwise") were also published in the REDIFF site, few days later!! Pl. see following link!

http://www.rediff.com/cricket/2002/dec/28back.htm

மாமழை வேண்டி பாடுவோம்!

கீழிருக்கும் இரு பாடல்கள், சூடிக்கொடுத்த சுடர்கொடியான ஆண்டாள் அருளிய மழை வேண்டும் "திருப்பாவை" பாசுரங்கள்! இவற்றை பலர் கூடிப் பாடி நெஞ்சுருக வேண்டினால், "பாழியம் தோளுடைய பத்மனாபன்", உலகத்தார் மகிழ, "சார்ங்கம் உதைத்த சரமழை" பெய்ய அருளுவான் என்று வைணவர்கள் நம்பி வருகிறார்கள்! இறை நம்பிக்கை உள்ள சென்னை வாசிகள், முடிந்தபோது, இப்பாசுரங்களை கூறி, மழையை அன்புடன் அழைக்கலாம்! நாடு செழிக்க நாமும் வாழலாம் அல்லவா?

476:
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர் பாடி*
நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால்*
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும் மாரி பெய்து*
ஓங்கு பெறும் செந் நெல் ஊடு கயலுகளப்*
பூங்குவளைப் போதில் பொறி வண்டு கண் படுப்பத்*
தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலை பற்றி-வாங்க *
குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்*
நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோர் எம்பாவாய்

477:
ஆழி மழைக் கண்ணா ஒன்று நீ கை கரவேல்*
ஆழி உள் புக்கு முகந்து கொடு ஆர்த்து ஏறி*
ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்துப்*
பாழியம் தோளுடைய பற்பனாபன் கையில்*
ஆழி போல் மின்னி வலம்புரி போல் நின்று அதிர்ந்து*
தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழை போல்*
வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்*
மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்

Will Sourav Learn?

This piece written during World Cup'2003 is refurbished and published here!!!

Ganguly is the most arrogant, egoistic and non-thinking cricketer to have stepped on a cricket field for all the silken grace he displays when in prime cricketing form. His contribution as a batsman and captain counted for nothing (except his ton against the lowly Kenya) in our world cup campaign in 2003. Thanks to guys like Sachin, Dravid, Srinath, Nehra and Yuvaraj, we made it to the FINALS, only to lose badly owing to the utterly bad decision he made by putting Aussies into bat and not opting for a champion bowler like Anil Kumble, known for his "big match" temperament! He can't escape by saying that it was a TEAM decision, opting to field.

Why the hell did Sourav give himself a second spell in the key World cup match against England (though we won that match thanks to Nehra's superlative effort)? May be, just to get some cheap tailender wickets against his name! Sachin or Sehwag would have been a better alternative, any day !!! His blind support for the out-of-form Mongia defied all logic, when Agarkar and Bangar were begging to be given an opportunity for valuable match practice !?!?! Yuvaraj or Kaif should have been sent ahead of Mongia in the Ind-Eng match if our captain had displayed little more intelligence and had learnt his lessons properly from the earlier Ind-Zim match !?!?!?

It is utterly foolish of him to be so stubborn that his thinking is always correct, when reputable cricket analysts like Sunny, Sidhu and Shastri were airing diameterically opposite views. He even called the cricketers-turned-commentators a bunch of "Jokes", for criticizing him during our World cup campaign. A good captain needs to listen alike to both admirers and critics and should be willing to "take and try" the good points on offer.

Ganguly's arrogance and small mindedness were the main reasons for his refusal to give up the opening slot (when he was so pathetically out of form !?!?) to Sachin till he was forced by a public outcry to do so. Results immediately showed, when Sachin and Sehwag started opening !!!!! The so called Bengal tiger (actually a CAT!) must know that by trying to belittle a cricketing genius like Sachin, he is only belittling himself and harming the team cause. He has no business to do such a thing as the team is not his private property but represents our nation of many cricket lovers. It is high time Sourav keeps his mouth shut, keeps his cool, tries to value others' opinion, concentrates more on improving his cricketing skills, shows due respect to Sachin, Dravid and starts behaving in a manner befitting the cricket captain of India !!!! Let us see how he and the team perform in the ICC Champions trophy without the pivotal Sachin Tendulkar!?!?

இரு சின்னத்திரை தொடர்கள் பற்றி!

"மெட்டி ஒலி" (நான் பார்த்த வரை) குடும்ப சச்சரவுகளையும், ஆணாதிக்கத்தயும் அதிகமாக பிரதிபலிப்பது போல் தோன்றினாலும், எல்லோரும் ரசிக்கத்தக்க வகையில் உள்ளது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. தந்தை மகள்களுக்கு இடையே உள்ள கவிதை கலந்த உறவை, இயக்குனர் திருமுருகன் நேர்த்தியாக, கதையில் வரும் சில நிகழ்வுகளில் படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளார். செல்வம் என்ற கதாபாத்திரத்திரம், நிஜ வாழ்வில் பல ஆண்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாக இருக்கத் தக்க வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டதோடு, அதில் நடிப்பவரும் பாத்திரத்தை உள்வாங்கி, மிக அருமையாக நடித்துள்ளார்.

அதே நேரம், "மெட்டி ஒலி" யை தொடர்ந்து வரும் "அண்ணாமலை"யில் வரும் நிகழ்வுகள் (குறிப்பாக, தந்தை, மகளுக்குத் தெரிய, கள்ள உறவு பாராட்டுவது, ஓரு பெண் வெட்கமற்று இன்னொருத்தியின் கணவனை அடைய முயல்வது, போதை மருந்து பழக்கத்தை முன்னிலைப்படுத்துவது, தீய குணமுள்ளோரையே அதிகமாக காட்டுவது) அதை அனைத்து சாராரும் பார்க்கத் தக்க ஒரு தொடருக்கு வேண்டிய தகுதியை குலைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளன. "சித்தி"யை வழங்கிய ரேடான் "அண்ணாமலை" கதையை இவ்வாறு எடுத்துச் செல்லும் விதம் வருத்தத்துக்குரியது.

என்னால் முடிந்த கவிதை!

நான் எழுதிய, பழைய பேப்பர்களை குடைந்த போது கிடைத்த, ஓரு "பழைய" கவிதை!

அறிவெனும் அற்புதத்தில்
செறிவதனைச் சேர்க்க, சாதி
வெறியதனை அழித்து, அனைவரும்
உறவென்பதை உணர்ந்து ---
பரிவெனும் முறை பயின்று
கரவெனும் இழிவைத் துறந்து,
மறமெனும் குணம் பெற்று, கலைத்
திறனதனை சிறக்கக் கற்று, அருள்
நெறியதனை ஏனோர்க்குப் புகட்டி ---
"குறையொன்றும் இல்லாதவனை"ப் போற்றி வாழ்தலே
சிறந்ததென சான்றோர் உரைப்பர்!

--- பாலா

ஓரிரு கவிதைகள்!

காதலன் மரணத்தின் விளிம்பில்! காதலி எழுதிய கவிதைகள்!

மறக்கச் சொன்ன
உன் மௌனங்கள்
இறக்கச் சொல்லியிருந்தால்
இன்னும் மகிழ்ந்திருப்பேன்!


என்ன தான் சொன்னாலும்
உன்னையே சுற்றுகிறது,
என் உலகம்!
ஏனிப்படி?
நீ தானே என் வாழ்வின்
ஏணிப்படி!

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து!

India’s Silver lining in Olympics 2004! - Shooter Rathore strikes silver!

After we were hearing news after news, like the ones below, at last, we had something to really cheer about and hold our heads high, thanks to Rathore!

Judoka Akram Shah outclassed!

India's Paulose finishes last!

Manavjit, Mansher fail to qualify!

Popat falls by the wayside!

Dola bows out!

Jitender Kumar bows out!

Kunjarani finishes fifth!

India's challenge in TT ends!

Chanu finishes fourth!

Vijender goes down fighting!

Sawaiyan crashes out!

Kanetkar also falls by the wayside!

Ace Indian shooter Rajyavardhan Singh Rathore, a Major in the Indian Army, provided the silver lining to India's dismal showing at the Athens Olympics when he won the SILVER Medal in the men's double-trap shooting event!

Let us pray and hope for some more Olympic medals in other events!

ஸ்ரீரங்கத்து கதைகள் - My views

திரு.சுஜாதா எழுதிய ஸ்ரீரங்கத்து கதைகளை (முழுத்தொகுப்பாக) மறுபடியும் படித்தேன். பிரமித்தேன்! ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு நல்முத்து! அவற்றை படிக்கையில், திரு.R.K.நாராயணன் அவர்களின் "Malgudi Days" ஏற்படுத்திய அதே அளவு தாக்கத்தையும், ஒரு வித சுகமான "Nostalgic" உணர்வுகளையும் அனுபவிக்க முடிந்தது. அந்தக்காலத்து மிக அழகான ஸ்ரீரங்கத்தையும், மக்களையும், பெருமாளையும் நம் கண் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தி, அவற்றை படித்து முடிக்கும் வரை, அவரது தேர்ந்த, unique "கதை சொல்லும் பாணி" என்ற கயிற்றினால் நம்மை கட்டிப்போட்டு விடுகிறார்!!

குறிப்பாக, "அரசு பகுத்தறிவுப் பாசறை" ஓரு "Real Classic"! Jeffrey Archer-இன் பாணியை திரு.சுஜாதா மிக அருமையாக தமிழில் கையாண்டிருக்கிறார். எவரும் எதிர்பார்க்காத ஓரு முடிவு தான் அக்கதையின் சிறப்பு! அடுத்ததாக, "மாஞ்சு" என்ற கதை, உள்ளத்தை உருக்கி விடுகிறது. "மறு" என்ற கதையில் வரும் நிகழ்ச்சிகளை உண்மையில் நடந்ததாகத் தான் நினைக்கத் தோன்றுகிறது!!

அன்பன்
பாலா

A poem about my College Life at GCT, Coimbatore!

Date : 19th AUG 1987 Place :Helibase,ONGC,Santacruz,Mumbai


NOVICE (I Year)

What a transition from school to College,
We thought we required a lot of courage !
Most seniors gave us Nightmares,
Generally they caught us unaware !
Everyday, our room bulbs were shattered,
As we ran around scattered !
Night shows were aplenty,
For those who had seniors' warranty !
We stuck together to overcome isolation,
And, definitely co-education was a consolation !
For hostellers, ANNAPURNA was a Godsend,
As we grew bolder and bolder by the year end ...


RARING TO GO (II Year)

It was our turn then, to rag,
And some of us settled down for fag (or two) !
ECE was the choice of most toppers,
God knew how many were to be paupers !
Some took CIVIL thinking about their dream construction,
And Children of the lesser God took to production !
But for most, MECHANICAL was the obvious choice,
And some took EEE to hear sweet voice !
For starters, everyone practised one 'ING',
Fagging, PANing, Boozing, Roaming or 'kadalai' selling !
Auditorium produced Saturday Night Fever,
And, Sunday usually started with a Hangover !
Groundnut selling was a common sight,
For Non-sellers the topic produced quite an appetite !
Tests, Assignments and Tutorials - to quote a few hurdles ,
And generally last minute preparation produced miracles ...


CONFIDENT (III Year)

We called ourselves "PREFINALS" - and,
We were then "Masters of the Game" !
We went to classes for attendance,
Leisure time was spent in tea-bet remmies !
We often went to Lab shoeless,
when asked to quit, returned shameless !
Notoriety was our watch word !
We despised three things,
--- Mess, Toilets and Classes !
We celebrated College festivals in high spirits,
--- Both Alcoholic and Non-alcoholic !
Tree shades patronized Heart Exchanges,
Srilanka gave us the reason to clamp I.D.C's (indefinite closures) ,
It was indeed a "Golden Period" for us,
As we dominated everything that happened in the Campus ...


MELANCHOLIC (IV Year)

The thought of parting made us more close (closer !),
We all looked very tired and morose !
Most projects were bravely attempted and abandoned,
Project books were the ones we adorned !
We started counting the days ahead,
and prepared ourselves for the agony of separtaion !
That was the time when many of us started believing in sentiments !
We tried looking into the future, only to find it threatening and uncertain !
But, we were all very optimistic,
We had proved our WORTH in GCT, and,
We were needed to do that a II time, then,
To the WORLD outside ......

காலேஜ் கவிதைகள்!

நான் காலேஜ் படித்த காலத்தில் (கிட்டத்தட்ட 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு), வகுப்பில், பொழுது போகாத நேரத்தில், என் ஆசிரியர்களைப் பற்றி, சக மாணவர்களின் அன்புத் தொல்லையால், எழுதிய "புது"க்கவிதைகள் சில!


கண்களிலே காம்போஸ் மாத்திரைகள்!
குரலிலே தாலாட்டுக் கவிதைகள்!
நிறத்திலே அமாவாசை நிலாக்கள்!
குணத்திலே முகமது பின் துக்ளக்!
இருபதாம் நூற்றாண்டில்
ஆப்பிரிக்க நாட்டு ஊமைப்படம்
காட்டும் எங்கள் அண்ணாமலை
கூலிக்கு மாரடிக்கும்ஒரு விநோத மனிதர்!!!


கவி வாழும் நாட்டிலே கற்பனைக்கு குறைவில்லை!
காமுகர்கள் நாட்டிலே கற்பிற்கு மதிப்பில்லை!
பணம் மிகுந்த வீட்டிலே அறிவிற்கு வேலையில்லை!
ராமமூர்த்தியின் வகுப்பிலே து(தூ)க்கத்திற்கு இடரில்லை!


ஆறுமுகம் அப்பாவி தான்! ஆனால்
எங்களைஅறுப்பதில் மாபாவி!
வெள்ளிக்கிழமை விரதம் சகஜம் தான் - ஆனால்
வெள்ளிக்கிழமை தோறும் வகுப்பு செல்லா விரதம்
என்னை அனுசரிக்க வைப்பது -
அ(ஆ)றுமுகத்தின் அன்புத் தொல்லை!
அவரது "Is it alright?" கேட்டே
நான் "All Wrong" ஆகி விட்டேன்!

--- BALA

ஓரு "கவிதா" முயற்சி, முண்டாசு கவிஞன் பாரதி பற்றி!

ஓரு "கவிதா" முயற்சி, முண்டாசு கவிஞன் பாரதி பற்றி!

சத்தான கவிஞன் அவன், தனக்குச்
சொத்தான உணர்வுகளை
முத்தான கவிதைகளில்
வித்தாக வைக்கும் அவன், தன்
ரத்தத்தில் ஊறிய விடுதலை வேட்கையை, மக்கள்
சித்தத்தில் ஏற்றிய "நாட்டு" மருத்துவன்!
பத்தாது ஒரு "கவிதை" அவன் புகழ் பாட!
செத்தாலும் அழியாது அவன் தேன் கவிதை!